וַיֹּ֡אמֶר חָלִילָה֩ לִּ֨י מֵאֱלֹהַ֜י מֵעֲשׂ֣וֹת זֹ֗את הֲדַ֣ם הָאֲנָשִׁים֩ הָאֵ֨לֶּה אֶשְׁתֶּ֤ה בְנַפְשׁוֹתָם֙ כִּ֣י בְנַפְשׁוֹתָ֣ם הֱבִיא֔וּם וְלֹ֥א אָבָ֖ה לִשְׁתּוֹתָ֑ם אֵ֣לֶּה עָשׂ֔וּ שְׁלֹ֖שֶׁת הַגִּבּוֹרִֽים׃
און ער האָט געזאָגט: באַהיט מיך מײַן גאָט פֿון דאָס צו טאָן! דאָס בלוט פֿון די דאָזיקע מענטשן מיט זײער לעבן זאָל איך טרינקען? װאָרום מיט דער סכּנה פֿון זײער לעבן האָבן זײ עס געבראַכט. און ער האָט עס ניט געװאָלט טרינקען. דאָס האָבן געטאָן די דרײַ גיבוֹרים.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.